Czogjal Namkhai Norbu, (1938–2018) był jednym z największych mistrzów dzogczen, a także wybitnym naukowcem, piszącym o historii i kulturze Tybetu. Urodzony we wschodnim Tybecie, w wyjątkowo wczesnym wieku odbył pełny trening inkarnowanego lamy, w trakcie którego wykazywał niezwykłą zdolność przyswajania wiedzy, zwłaszcza w zakresie filozofii i medycyny, a także otrzymywał nauki i inicjacje od największych mistrzów, wywodzących się z różnych szkół buddyzmu tybetańskiego. W roku 1960, na zaproszenie prof. Giuseppe Tucciego, uznanego włoskiego orientalisty, przybył do Włoch, by objąć stanowisko badawcze w rzymskim Instytucie ISMEO. W latach 1964–92 wykładał język oraz literaturę tybetańską i mongolską na uniwersytecie w Neapolu. W 1971 zaczął nauczać jantra jogę. W roku 1976 udzielił pierwszych nauk dzogczen. W następnych latach podróżował po całym świecie, udzielając nauk oraz uczestnicząc w konferencjach i różnych wydarzeniach kulturalnych. Czterokrotnie odwiedził Polskę. Jest autorem kilkudziesięciu książek na temat dzogczen, jantra jogi, tradycyjnej medycyny, kultury i historii Tybetu.
